- ein dag for visjonar - saag Amman og Doedehavet fraa frukostrommet i dag..

Starten på denne dagen var fantastisk, disen var vekke....

Frå frukostsalen i 9.etasje såg eg Dødehavet  - berre få kilometer unna i søraustleg retning.
I nordaustleg retning om enn betydleg fjernare, viste siluettane av skyskraparane i Amman i synsranda mellom fjell og himmel...
Austbreidda av Jordanelva og Dødehavet er Jordan, Vestbreidda kan vere så mangt - men Vestbreidda av Dødehavet ved Jeriko er ikkje under palestinsk område. I periodar har ikkje palestinarar tilgang til Dødehavet på Vestbreidda, nett no kan dei vitje turistanlegg som det vi vitja seinare i veka, men ikkje alle dagar i veka, og då kun mot betaling... Elles er det ikkje tilgjengeleg område... Biletet er teke ut av vindauga i 4.etasje...


Jeriko er det lavast bebudde punktet på kloden - 258 meter under havoverflata, sett i eit slikt perspektiv er det ikkje så ulogisk at fjella rundt byen er bebygd, også her er det israelske settlements inne på palestinsk område. Dei borar djupt etter vatn - og øydelegg dei naturlege vassvegane slik at det fører til vassmangel.
Under opphaldet vårt såg vi også at kunstige vatningsvegane som har vore i bruk nokre hundre eller tusen år, er øydelagde eller blokkerte. Mengda av vatn på kibbutzane og plantasjane og oppbygginga av nye settlements øydelegg også vassvegane.

les kva Dagbladet skriv om dette.

eller sjå kva Palestinemonitororganisation.org sitt kart frå 2007 viser


Dette var altså dagen for å fare opp i høgda - når Jerusalem ligg på 600- 840 meter over havet, betyr det 1000 meter oppover...
Vi håpa på at det skulle vere litt lavare temperatur - det var det vel eigentleg ikkje denne gongen...

Bussen forlet hotellet klokka 8 om morgonen - vi var vekke i eit halvt døgn... Jerusalem er i luftlinje ikkje så veldig langt unna, men i reisetid vert det lett ein god del ekstra...


- dette er muren - sett opp der vegen frå Jeriko gjekk inn til Aust-Jerusalem.

Vi hadde også høve til å vitje AlQuds universitetet og
Abu Jihad Museüm for th Prisoners Movement Affairs

Vi sto lenge på sjekkpunktet og berre venta, - ein times tid  - men berre ein av oss hadde ein reell årsak til problema med å passere;-  det mangla eit stempel i passet frå flyplassen.
Saman med oss sto småungar med ryggsekk på ryggen på veg heim frå skulen... - tenkje seg til kvar dag... på veg til skule, universitet, arbeid, sjukehus, besøk...
Nokre sjekkpunkt er faste - andre kjem opp på kort varsel.
Vert ein nekta tilgjenge skal ein ikkje be om grunngjeving.
MUREN den er ikkje på israelsk område...

Vi såg også hotellet eigd av Signe Marie Breivik på det norske representasjonskontoret og mannen hennar som er omgjeven av muren og ikkje lenger tilgjengeleg for eigarane.

Sjå Odyseen om Cliff Hotel i Abu Dis ein forstad til Jerusalem      og slik skreiv Dagbladet om det




Vi vitja Gravkyrkja - men vart nekta tilgjenge til dei muslimske heilagdomane på Tempelhøgda - så det får vere til neste gong. Fødselskyrkja i Betlehem vert også utsett til neste gong,- eg rakk den ikkje før stengetid, men prioriterte å handle julekrybbene - hadde eg hatt meir dollar eller shekel hadde det vorte fleire...

- men ei litt større olivenku vart det råd til - og i ein butikk fann eg denne disken...

Vi køyrde rundt og attende til Jeriko...

Om kvelden var vi alle invitert på middag til Issa og kona hans,-
ikkje visste ho at han var med oss til Jerusalem og ikkje viste ho at mor hennar og svigermor hennar hadde laga mat heile dagen fordi dei visste at vi skulle kome på middag om kvelden...
Eg håpar for deira del at dei ein vakker dag har eit felles liv...

Ein nydeleg kveld i ein ressursrik heim  - småungar leika i hagen... og ei svigerinne såg at Jostein var den rette for eit lynkurs i arabisk...- og kanskje for å understreke at han hadde skills på endå fleire plan, laga Issa kake til dessert på direkten - og det var ikkje fordi det mangla dessertkaker...

absolutt ein dag for visjonar...

Frukost i Jeriko!

Ingen arabisk frukostkaffi på Intercontinental - men maten var relativt arabisk... med sterke islett av internasjonal frukost...

Men først gårsdagen, altså 17.oktober:
Vakna klokka 5 - og pakka om for siste gong.
Solheim Taxi venta klokka 7. Thomas kopierte pass, medan eg tok startbileta av maxitaxien med Jan Geir som sjåfør. Vi forlet rådhuset noko forseinka.
Jan Geir plukka opp Berit og Rein-Arne, Iren og Arne, Aud og Lasse og Marianne opp etter dalen, medan Anna og Jostein kom til Gardermoen frå Oslo og Mari kom med fly frå Bergen. Vi hadde frukostpause på Flå. På Gardermoen gjekk innsjekkinga av baggasjen veldig raskt og flyet var i rute.

Vi landa i Wien i firetida og hadde 4 timar i transitt, ikkje verste plassen å vente. Ein halvbrun kafe med god suppe og salat vart nytta som base, det sat alltids einkvan der som kunne passe det meste av handbaggasjen.
- og det var røykedusj der... kun for konsumerandes gjester...

Eg hadde merka meg ein ku-kjøleskapsmagnet som eg skulle handle, - og var nett innom i butikken for å handle den,- då ei veske bad så pent om merksemd!

Flyet til Tel Aviv var større, - allereie no var det varmt nok til å verte irritert over at det tok lang tid å vente på noko å drikke - slik vert det når ein ikkje får ha med drikkeflasker ombord.

Vi landa i rute på Ben Gurion flyplassen i Tel Aviv - i den første bloggen for denne dagen skreiv eg "litt ekstra oppmerksomheit for ei saa stor gruppe til Jeriko..." - var ikkje sikker på om eg skulle fortelje korleis eg opplevde det...
Dei fleste vil nok beskrive kjensla av uvennleg mottaking som sterk, - det har noko med den særs bitchy måten dei oppfører seg der dei sit inne i bura sine, hovedsakleg kvinner, og er i utgangspunktet særs mistenksome og lite imøtekomande...

Maxitaxien venta, den var stor nok til 12 passasjerar, men hadde lite plass til baggasje,- iallefall så mykje baggasje som vi hadde. Sidan sjåføren ikkje hadde trong om ekstraordinære oppbremsingar, så gjekk alt vel!

Passerte Jerusalem som ligg på eit høgdedrag  frå 650- 840 meter o.h. og køyrde austover i nedoverbakkane  til Jeriko som ligg 258 m under havoverflata.

Intercontinental Jericho har ein litt høgare standard enn det vi er van med til kvardags...
- men det juiceglaset vi fekk ved ankomst var vel så deilig som ei enkteltseng på 2x2 meter...

I seng nærare halv fire - vaken som eit lys klokka 7 - stor frukost i restauranten i 9. etasje - og fekk ein noko mjukare start på dagen, skulle møte ordføraren og fleire poltikarar på rådhuset klokka 11.

- og kommentare eg skriv nett før vi reiste i møtet var " D e heitt - fole heitt..."

- og det vart berre heitare...
Likevel fekk vi sett Hishams palass og dei arkeologiske utgravingane der - som viste at vassvegar og oppvarma badevatn har jerikanarane hatt lenge...( skal skrive meir om dette seinare)

Grunnlaget for at beduinane slo seg til her for 10.000 år sidan var naturlegvis vatnet  - oasen - og den varme fine vinteren...
Frå bibelsoga kjenner vi namnet på kjelda Elisjas kjelde, - den er i ferd med å verte bygd inn - og beskytta for forureining... Vi vart også orientert om dei stendig aukande vassproblema ( dette er også eit stort tema som vert skrive om seinare)

I dette området er det fantastiske mosaikk. I området ligg ein skule som vart starta med hjelp frå Italia, då prosjektet var over og all mosaikken var kartlagd hadde fleire jerikanarar lært seg teknikken med naturfarga marmor/sandstein frå området.

I Jeriko er det mange ulike kyrkjesamfunn som lever fredeleg side om side med moskeane og andre heilage bygningar. Heilage kristne stadar er det også mange av i Jeriko. Der Jesus vart døypt er på okkupert område av Vestbreidda, klosteret som etter tradisjonen er bygd over hola der Maria og Josef kvilte på veg til Egypt er midtveges mellom Jeriko og Dødehavet. Og fjellet Jesus var på og fasta i 40 døgn - er der kabelbana tek ein opp til nettopp Mount of Temptation - og ein kan berre tenkje seg til at  Temptation Tourist Center er det einaste logiske namnet på turistbutikken - eller det lokale "Flåm" som eg syntest det var naturleg å kalle det...
Fortauet der morbærtreet som Sakkeus klatra opp i for å sjå Jesus, er ein del av ein russisk eigendom...


Denne første kvelden var vi på vitjing i 3 ulike heimar, fire av oss vitja Marwan, den kommunale tolken og den nydelege kona Fufu - dei var nygifte, hadde vore gift i berre 9 dagar, hadde fått huset som høyrde til faren sin eigendom...